Τετάρτη 6 Απριλίου 2011
Τρίτη 5 Απριλίου 2011
Ο Αμερικανικός δορυφόρος, οι Illuminati... και άλλες ιστορίες
Διαβάσαμε με μεγάλο ενδιαφέρον άρθρο γνωστού ιστοχώρου για τον νέο κατασκοπευτικό δορυφόρο των ΗΠΑ, τον Nrol-32. Η νέα διαστημική πλατφόρμα θα χρησιμοποιηθεί για την άντληση πληροφοριών στο ηλεκτρομαγνητικό φάσμα, δηλαδή την υποκλοπή τηλεπικοινωνιών (SIGINT-COMINT), με σκοπό την τροφοδότηση των υπηρεσιών πληροφοριών μέσω του National Reconnaissance Office.
Ως εδώ καλά.
Το ιδιαιτέρως ενδιαφέρον μέρος του άρθρου όμως είναι όταν αρχίζει η "ανάλυση" για την εμπλοκή των Illuminati στην υπόθεση του δορυφόρου. Κατά τον συγγραφέα, οι συμβολισμοί της μονάδας και των σημάτων για τις στολές των στελεχών της μονάδας παραπέμπουν σε κλασικά μοτίβα των Illuminati (η πυραμίδα, το μάτι), δίνοντας έναν μυστικιστικό και συνομωσιολογικό τόνο στους στόχους και τη λειτουργία της μονάδας.
Το γεγονός ότι το National Reconnaissance Office ελέγχεται περισσότερο εξονυχιστικά από το αμερικανικό κράτος σε σχέση με οποιαδήποτε ελληνική ή ευρωπαϊκή υπηρεσία πληροφοριών προφανώς δεν έχει σημασία. Επίσης, το γεγονός ότι οι αμερικανικές υπηρεσίες πληροφοριών εν γένει έχουν τύχει στενότερης παρακολούθησης από το εκτελεστικό και το νομοθετικό σώμα των ΗΠΑ (βλέπε περίπτωση Watergate αλλά και τις ΕΔΕ για τα σφάλματα ανάλυσης για τον πόλεμο του Ιράκ) επίσης φαίνεται ότι δεν απασχολεί τον συγγραφέα.
Ας είναι. Επειδή όμως η συνομωσιολογία το μόνο που κάνει είναι να μας αποπροσανατολίζει από τα πραγματικά και σοβαρά ζητήματα, καλό είναι να καταλαβαίνουμε τι είναι αυτό που βλέπουμε. Και στο συγκεκριμένο ζήτημα, ο αναγνώστης μπορεί να μάθει πολλά ακόμα κι αν δει τη σχετική καταχώρηση στο wikipedia.
Παραθέτουμε το σχετικό λήμμα από το wikipedia:
In 1782, Congress appointed a design artist, William Barton of Philadelphia, to bring a proposal for the national seal.[3] For the reverse, Barton suggested a thirteen layered pyramid underneath the Eye of Providence. The mottos which Barton chose to accompany the design were Deo Favente ("with God's favor", or more literally, "with God favoring") and Perennis ("Everlasting"). The pyramid and Perennis motto had come from a $50 Continental currency bill designed by Francis Hopkinson.[4]
When designing the final version of the Great Seal, Charles Thomson (a former Latin teacher) kept the pyramid and eye for the reverse side but replaced the two mottos, using Annuit Cœptis instead of Deo Favente (and Novus Ordo Seclorum instead of Perennis). When he provided his official explanation of the meaning of this motto, he wrote:
Με άλλα λόγια, το σήμα που φέρει η μονάδα ή και το δολάριο και που συχνά χρησιμοποιούν οι αμερικανικές κυβερνητικές υπηρεσίες αποκαλύπτει την πεποίθηση των Αμερικανών ότι είναι ένα έθνος ευλογημένο από το Θεό και οι δράσεις του εγκρίνονται από Εκείνον γιατί εξυπηρετούν το (αμερικανικά) εννοούμενο "καλό".
Ο Αμερικανικός εθνικός ύμνος λέει περίπου τα ίδια:
Blest with vict’ry and peace, may the Heav’n rescued land
Praise the Power that hath made and preserved us a nation!
Then conquer we must, when our cause it is just,
And this be our motto: “In God is our trust;”
And the star-spangled banner in triumph shall wave
O’er the land of the free and the home of the brave!
Πρόκειται δηλαδή για μία ακόμα έκφραση της Αμερικανικής μοναδικότητας η οποία, παρ' ότι εντελώς ανεδαφική, συχνά συνυφασμένη με τον ιμπεριαλισμό κάθε μορφής και συχνότατα βλαπτική για άλλα έθνη, είναι στοιχείο της αμερικανικής κουλτούρας. Της κουλτούρας, όχι μιας μεγάλης συνομωσίας ή των Illuminati.
Το γεγονός ότι η μεγαλύτερη δύναμη του πλανήτη διευρύνει συνεχώς το τεχνολογικό χάσμα από τους ανταγωνιστές της και μπορεί, θεωρητικά, να καταστεί περισσότερο επικίνδυνη για όλα τα κράτη (συμπεριλαμβανομένων και ημών) όντως είναι κάτι που θα πρέπει να μας απασχολεί. Αλλά αυτό απέχει πάρα πολύ από το να αποδίδουμε τις αμερικανικές στρατιωτικές δυνατότητες σε άλλους "παράγοντες", αποκόβοντας τους εαυτούς μας από τη θλιβερή αλλά πραγματική εικόνα των διεθνών εξελίξεων όπου ο τεχνολογικός ανταγωνισμός συχνά κρίνει το ποιο έθνος θα επιβιώσει και το ποιο θα χαθεί για πάντα.
Γιατί στους εξαιρετικά χαλεπούς καιρούς που ζούμε, η συνομωσιολογία μόνο καλό δεν κάνει.
Ως εδώ καλά.
Το ιδιαιτέρως ενδιαφέρον μέρος του άρθρου όμως είναι όταν αρχίζει η "ανάλυση" για την εμπλοκή των Illuminati στην υπόθεση του δορυφόρου. Κατά τον συγγραφέα, οι συμβολισμοί της μονάδας και των σημάτων για τις στολές των στελεχών της μονάδας παραπέμπουν σε κλασικά μοτίβα των Illuminati (η πυραμίδα, το μάτι), δίνοντας έναν μυστικιστικό και συνομωσιολογικό τόνο στους στόχους και τη λειτουργία της μονάδας.
Το γεγονός ότι το National Reconnaissance Office ελέγχεται περισσότερο εξονυχιστικά από το αμερικανικό κράτος σε σχέση με οποιαδήποτε ελληνική ή ευρωπαϊκή υπηρεσία πληροφοριών προφανώς δεν έχει σημασία. Επίσης, το γεγονός ότι οι αμερικανικές υπηρεσίες πληροφοριών εν γένει έχουν τύχει στενότερης παρακολούθησης από το εκτελεστικό και το νομοθετικό σώμα των ΗΠΑ (βλέπε περίπτωση Watergate αλλά και τις ΕΔΕ για τα σφάλματα ανάλυσης για τον πόλεμο του Ιράκ) επίσης φαίνεται ότι δεν απασχολεί τον συγγραφέα.
Ας είναι. Επειδή όμως η συνομωσιολογία το μόνο που κάνει είναι να μας αποπροσανατολίζει από τα πραγματικά και σοβαρά ζητήματα, καλό είναι να καταλαβαίνουμε τι είναι αυτό που βλέπουμε. Και στο συγκεκριμένο ζήτημα, ο αναγνώστης μπορεί να μάθει πολλά ακόμα κι αν δει τη σχετική καταχώρηση στο wikipedia.
Παραθέτουμε το σχετικό λήμμα από το wikipedia:
Annuit cœptis
From Wikipedia, the free encyclopedia
Annuit cœptis (in Anglicized Latin pronounced /ˈænjuːɪt ˈsɛptɨs/; in classical Latin, [ˈannwɪt ˈkojptɪs]) is one of two mottos on the reverse side of the Great Seal of the United States. (The second motto is Novus ordo seclorum, and a third, E pluribus unum, appears on the image of the Great Seal on the dollar bill.)[1] Taken from the Latin words annuo (third-person singular present or perfect annuit), "to nod" or "to approve", and coeptum (plural coepta), "commencement, undertaking", it is literally translated, "He approves (has approved) of the undertakings".[2]
In 1782, Congress appointed a design artist, William Barton of Philadelphia, to bring a proposal for the national seal.[3] For the reverse, Barton suggested a thirteen layered pyramid underneath the Eye of Providence. The mottos which Barton chose to accompany the design were Deo Favente ("with God's favor", or more literally, "with God favoring") and Perennis ("Everlasting"). The pyramid and Perennis motto had come from a $50 Continental currency bill designed by Francis Hopkinson.[4]
Barton explained that the motto alluded to the Eye of Providence: "Deo favente which alludes to the Eye in the Arms, meant for the Eye of Providence."[5] For Barton, Deus (God) and The Eye of Providence were the same entity.
When designing the final version of the Great Seal, Charles Thomson (a former Latin teacher) kept the pyramid and eye for the reverse side but replaced the two mottos, using Annuit Cœptis instead of Deo Favente (and Novus Ordo Seclorum instead of Perennis). When he provided his official explanation of the meaning of this motto, he wrote:
"The Eye over it [the pyramid] and the motto Annuit Cœptis allude to the many signal interpositions of providence in favor of the American cause."[6]Annuit Cœptis is translated by the U.S. State Department, The U.S. Mint,[7] and the U.S. Treasury[8] as "He (God) has favored our undertakings." (brackets in original).[9]
Annuit cœptis and the other motto on the reverse of the Great Seal, Novus ordo seclorum, can both be traced to lines by the Roman poet Virgil. Annuit cœptis comes from the Aeneid, book IX, line 625, which reads, Jupiter omnipotens, audacibus annue cœptis. It is a prayer by Ascanius, the son of the hero of the story, Aeneas, which translates to, "Jupiter Almighty, favour [my] bold undertakings."
Με άλλα λόγια, το σήμα που φέρει η μονάδα ή και το δολάριο και που συχνά χρησιμοποιούν οι αμερικανικές κυβερνητικές υπηρεσίες αποκαλύπτει την πεποίθηση των Αμερικανών ότι είναι ένα έθνος ευλογημένο από το Θεό και οι δράσεις του εγκρίνονται από Εκείνον γιατί εξυπηρετούν το (αμερικανικά) εννοούμενο "καλό".
Ο Αμερικανικός εθνικός ύμνος λέει περίπου τα ίδια:
Blest with vict’ry and peace, may the Heav’n rescued land
Praise the Power that hath made and preserved us a nation!
Then conquer we must, when our cause it is just,
And this be our motto: “In God is our trust;”
And the star-spangled banner in triumph shall wave
O’er the land of the free and the home of the brave!
Πρόκειται δηλαδή για μία ακόμα έκφραση της Αμερικανικής μοναδικότητας η οποία, παρ' ότι εντελώς ανεδαφική, συχνά συνυφασμένη με τον ιμπεριαλισμό κάθε μορφής και συχνότατα βλαπτική για άλλα έθνη, είναι στοιχείο της αμερικανικής κουλτούρας. Της κουλτούρας, όχι μιας μεγάλης συνομωσίας ή των Illuminati.
Το γεγονός ότι η μεγαλύτερη δύναμη του πλανήτη διευρύνει συνεχώς το τεχνολογικό χάσμα από τους ανταγωνιστές της και μπορεί, θεωρητικά, να καταστεί περισσότερο επικίνδυνη για όλα τα κράτη (συμπεριλαμβανομένων και ημών) όντως είναι κάτι που θα πρέπει να μας απασχολεί. Αλλά αυτό απέχει πάρα πολύ από το να αποδίδουμε τις αμερικανικές στρατιωτικές δυνατότητες σε άλλους "παράγοντες", αποκόβοντας τους εαυτούς μας από τη θλιβερή αλλά πραγματική εικόνα των διεθνών εξελίξεων όπου ο τεχνολογικός ανταγωνισμός συχνά κρίνει το ποιο έθνος θα επιβιώσει και το ποιο θα χαθεί για πάντα.
Γιατί στους εξαιρετικά χαλεπούς καιρούς που ζούμε, η συνομωσιολογία μόνο καλό δεν κάνει.
ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΟ-δίπλα στα σύνορα μας θα φτιάξουν οι Τούρκοι το νέο πυρηνικό τους εργοστάσιο-Η Ελλάδα κοιμάται
MΑΝΩΛΗΣ ΚΩΣΤΙΔΗΣ
Στις Σαράντα Εκκλησιές (Κιρκλάρελι) φαίνεται οτι καταλήγουν να κατασκευάσουν τον τρίτο πυρηνικό σταθμό ενέργειας οι Τούρκοι, που εδω και καιρό τόνιζαν οτι θα πρέπει να βρίσκεται κοντά στην Κων/πολη.
Tο τουρκικό τηλεοπτικό δίκτυο NTVστην ιστοσελίδα του αποκαλύπτει την τοποθεσία που θα κατασκευαστεί ο τρίτος πυρηνικός σταθμός ενέργειας βρίσκεται κοντά στο χωριό Ιγνέαντα, μια παραλιακή πόλη στην Μαύρη Θάλασσα, δηλαδή Βόρεια της Ανατολικής Θράκης. Η συγκεκριμένη πόλη βρίσκεται σε απόσταση 5 χιλιομέτρων απο τα ελληνο-βουλγαρικά σύνορα και απέχει 135 χιλιόμετρα απο το Διδυμότειχο.Πηγή:
www.onalert.gr
Δευτέρα 4 Απριλίου 2011
Με… casus belli απειλούν την Ελλάδα οι… Έλληνες εκπρόσωποι ρωσικών εξοπλιστικών συμφερόντων!
Οι εκπρόσωποι των ρωσικών συμφερόντων έσπευσαν να… παρουσιάσουν το ακριβές περιεχόμενο της επιστολής του Ανατόλι Σερντιούκοφ, υποστηρίζοντας πως οι πηγές του ΥΠΕΘΑ δεν το κατανόησαν και καταλήγοντας πως «για τους Ρώσους εξακολουθεί να αποτελεί casus belli η οποιαδήποτε προμήθεια μεταχειρισμένου ή όχι, ΤΟΜΑ πλην των BMP3HEL.»
Είναι τόσο ιταμή η αντίδραση, ώστε αναρωτιέται κανείς εάν πρόκειται για ιδιότυπο πρωταπριλιάτικο χιούμορ…
Επιτέλους, οι επίσημες ρωσικές αρχές και κρατικές εταιρείες ευθύνονται για την επιλογή των εκπροσώπων τους στην Ελλάδα, οι οποίοι δεν μπορεί παρά να θεωρείται πως τις εκφράζουν. Εκτός εάν όντως ισχύουν όσα οι εκπρόσωποι υποστηρίζουν, οπότε δημιουργείται μείζον ζήτημα με την απαίτηση της Ρωσίας να υπαγορεύει τις επιλογές εξοπλισμών της Ελλάδας, ακόμη και σε μεταχειρισμένο υλικό χαμηλού κόστους!
Ταυτόχρονα όμως η εξέλιξη της υπόθεσης των ΒΜΡ-3 και εκείνης των φρεγατών FREMM αποδεικνύει πανηγυρικά την παταγώδη αποτυχία της προηγούμενης κυβέρνησης στον τομέα των εξοπλισμών, καθώς οι δύο απευθείας αναθέσεις τις οποίες αποπειράθηκε θα επιβάρυναν τελικά τα δημόσια οικονομικά με αθροιστικό κόστος μεγαλύτερο των €9 δισ! Μόλις χθες 31 Μαρτίου ο Υπουργός Εθνικής Άμυνας ανέφερε στο “Real FM” (N. Χατζηνικολάου) πως «η κυβέρνηση Καραμανλή είχε αποφασίσει την κατασκευή έξι γαλλικών φρεγατών που το σημερινό τους κόστος θα ξεπερνούσε τα 7 δις ευρώ.»
Τα δύο προγράμματα πρέπει να θεωρούνται οριστικά ακυρωμένα. Η υλοποίηση έστω και συρρικνωμένου του γαλλικού προγράμματος θα προκαλούσε δικαιολογημένη αντίδραση της Ρωσίας και αντίστροφα. Επιπρόσθετα, θα ήταν απαράδεκτη η επιβάρυνση του κόστους εφοδιαστικής υποστήριξης και εκπαίδευσης για μόνον 4 FREMM, ή για δύο φρεγάτες και δύο κορβέτες –όπως φημολογείται– καθώς η υλοποίηση του προγράμματος σε οποιαδήποτε έκταση θα συνεπαγόταν την εισαγωγή ενός ολόκληρου σύμπαντος διαφοροποιημένων και ασύμβατων συστημάτων και υλικών, σε σύγκριση με τον υπόλοιπο στόλο.
Υπό τις συνθήκες αυτές και υπό την οικονομική κατάσταση στην Ελλάδα και στην Ευρώπη, προκαλεί απορίες η εμμονή της ελληνικής κυβέρνησης με την τήρηση των διπλωματικών προσχημάτων…
Πηγή:
www.hellenicdefence.gr
Λιβύη: "γυμνοί" οι σύμμαχοι χωρίς τις αμερικανικές αεροπορικές δυνάμεις
Από το DEBKAfile
America's exit from Libya ends coalition no-fly zone, military campaign
The United States has quietly withdrawn its air and sea assets from Libya and virtually ended its military intervention against Muammar Qaddafi's armed forces. This action over the weekend exposed NATO and its leading powers Britain and France as badly short of the air and sea capabilities necessary for halting Muammar Qaddafi's military advances, enforcing a no fly zone over the territory he controls or maintaining a sea blockade on Libyan ports.
debkafile's military sources report that US Air Force AC-10 Thunderbolt and AC-130, which are designed for attacking tanks and other ground targets, disappeared from Libyan skies Saturday, April 2. They were followed Sunday by the departure of all 100 American fighter-bombers from the Libyan war arena.
In consequence, the scale of Western coalition air attacks dropped abruptly by 80 percent.
Other coalition allies still have 143 warplanes in action over Libya, but less than half are capable of combat operations. The rest are used for surveillance and espionage and include the slow-moving transports which are easy prey for ground fire.
Western air force experts say that this number is too few to sustain effective combat duty for longer than 24 hours at a stretch and only over small patches of territory, such as the towns of Tripoli, Misrata or Ajdabiah – not enough to police the entire sweep of the Gulf of Sidra or broad spaces east or west of Tripoli.
Those experts note that, even when American warplanes were still in action, the troops loyal to Qaddafi were not prevented from recapturing cities along the Gulf of Sidra. The no-fly zone, supposedly the centerpiece of the coalition's military campaign against Qaddafi, was never enforced outside the skies of the rebel strongholds of Benghazi and Tobruk in the east. Without US participation, even that reduced task will be almost impossible to maintain.
Qaddafi has taken advantage of coalition shortcomings to start deploying his fleet of 145 large air transports. Free of around 90 percent of Libyan airspace, they are now able to move troop reinforcements and ordnance from place to place.
debkafile's intelligence sources report that since last week, those transports have also been sent outside the country to load up at a number of African military air bases on ammunition and spare parts, which the Qaddafi regime purchased from Arab and African sources as well as arms traffickers.
Western estimates that a large part of his loyalist armored and ground forces were put out of action by American bombardments have proved over-optimistic; more than 80 percent of those forces appear to be in "good" operational shape and the number of troops who defected does not appear to exceed roughly 1,200.
As US aerial bombardments tailed off Saturday, so too did sea-borne missile attacks on strategic government locations, as the US began pulling back the 12 warships anchored off the Libyan coast since March 19, including the USS Providence nuclear submarine and its escort of guided missile destroyers, which led the US naval assault on Libya.
With the Americans gone, Qaddafi is free to start rebuilding the air defenses and command centers which their attacks crippled; he is now in a position to effectively shut down the Western allied military campaign to topple him. In every military sense, that campaign was a flop.
Qaddafi's regime and military strength came out of the confrontation bruised and battered but in better shape than they themselves expected. NATO - and especially London and Paris – are still insisting that they are ready to fight to the finish. In fact, since the middle of last week, they have been exploring diplomatic channels for an exit.
The Libyan Foreign Minister Moussa Kousa's arrival in London as a defector from the Qaddafi regime gave Britain the opening for a rumor that "at least 12 top-level" officials close to the Libyan ruler were looking for ways to desert the sinking ship and reach London. Another rumor claimed that Qaddafi's son, Saif al Islam, had sent a trusted messenger Mohammed Ismail to London to test the ground for his desertion too.
Those rumors were in fact signals to Qaddafi that the Cameron government was ready for a deal so long as the Libyan ruler agreed to give up his plans to recapture Benghazi and was willing to leave the rebels in control of the eastern province of Cyrenaica.
Such a deal would enable NATO, Britain, France and the other coalition allies to perpetuate the current standoff in Libya and quit the battlefield without losing face.
Conscious that their sponsors were looking for a way out, the rebels are angling for a ceasefire. Qaddafi for his part is cautiously testing his options after attaining his primary goal, the end of American military intervention, as his troops press forward.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)